Dag 291 Hartverzakking (maal 2)

 

Dankzij Miss Anne een forse hartverzakking vanmorgen. Mme moest gapen en aangezien ze haar poezelige pootje niet voor haar bevallige bekkie hield, zag ik een wit plekje. Vreemd. Tijd voor inspectie! Deze foto is niet van Anne, deze heb ik van internet afgetrokken, maar dit geeft wel een goed beeld. Ze heeft een redelijk grote plek aan de binnenkant van haar lip en een paar kleine witte puntjes zoals op deze foto. Aangezien ik slechte ervaringen heb met bulten in bekkies, meteen gegoogeld. En het is Papillomatose. Niets aan te doen, het moet vanzelf overgaan. Voor honden met een lage weerstand kan het besmettelijk zijn. Het is gelukkig wel goedaardig.Oef.... Ik houd het voorlopig even in de gaten.

Alsof Anne het vandaag allemaal nog niet spannend genoeg vond, heeft ze me zonet flink verrast: Mme sprong in het beekje in 'ons' park. Alleen was het beekje veel dieper dan ze ingecalculeerd had, dat werd dus zwemmen. Altijd gemeend dat madammeke dat niet kon.. Nu moest ze wel en ze vond het niet leuk, de paniek was van dr koppie af te lezen. En toen was de helling ook nog heel steil. Gelukkig stond vrouwtje klaar om Anne de kant op te hijsen!

Mme zit trouwens wel heel goed in dr velletje, net werden de dolle vijf weer uitgevoerd: rennen, rennen, rennen! Binnen, buiten, binnen, buiten. Hartje is weer gerust. Nu ligt Prima Donna een zalig dutje te doen op haar kussen op de veranda.

Vrouwtje zit nu dus met een glaasje roze bubbels op de veranda, proostend op de goede afloop!