Dag 292 Back to Basics

Grappig, hoe mijn andere blog mij stiekem op de achtergrond beïnvloedt. Het doel van Clean House Clear Head was eenvoudigweg mijn huis opruimen en van m'n troep afkomen. Dat is ook goed gelukt, er zijn heel wat tasjes, manden en andere verpakkingen met van alles en nog wat weggegaan. Ik ben nog niet klaar maar ik heb wel vertrouwen dat het ruim binnen de 365 dagen gaat lukken. En dat was in het begin wel anders!

Wat me nu opvalt, is hoe het opruimen ook mij veranderd heeft, de manier waarop ik in het leven sta. Ik denk beter na over mijn acties. Ook geef ik bijvoorbeeld veel minder geld uit aan frutsels en rare fratsen. Zou ook wel raar zijn natuurlijk, doe ik eerst bakken met zooi weg, haal ik het aan de andere kant weer naar binnen. Dat doen we maar eens niet. Als ik iets graag wil hebben, dan koop ik het nog steeds wel. Maar ik heb er van te voren wel over nagedacht.

Ik kijk ook minder tv, best als ik er bewust voor kies om een avond voor de buis te hangen. Maar zomaar tegen dat ding aan te kijken.. Nee, dank u. Leuk om van een origineel programma te genieten! En anders gaat het kastje uit, ook heerlijk, die rust.

Wat ik nu nog wil, is van m'n blogleesverslaving afkomen. En een leuke afvalbak! ;)

Dag 291 Hartverzakking (maal 2)

 

Dankzij Miss Anne een forse hartverzakking vanmorgen. Mme moest gapen en aangezien ze haar poezelige pootje niet voor haar bevallige bekkie hield, zag ik een wit plekje. Vreemd. Tijd voor inspectie! Deze foto is niet van Anne, deze heb ik van internet afgetrokken, maar dit geeft wel een goed beeld. Ze heeft een redelijk grote plek aan de binnenkant van haar lip en een paar kleine witte puntjes zoals op deze foto. Aangezien ik slechte ervaringen heb met bulten in bekkies, meteen gegoogeld. En het is Papillomatose. Niets aan te doen, het moet vanzelf overgaan. Voor honden met een lage weerstand kan het besmettelijk zijn. Het is gelukkig wel goedaardig.Oef.... Ik houd het voorlopig even in de gaten.

Alsof Anne het vandaag allemaal nog niet spannend genoeg vond, heeft ze me zonet flink verrast: Mme sprong in het beekje in 'ons' park. Alleen was het beekje veel dieper dan ze ingecalculeerd had, dat werd dus zwemmen. Altijd gemeend dat madammeke dat niet kon.. Nu moest ze wel en ze vond het niet leuk, de paniek was van dr koppie af te lezen. En toen was de helling ook nog heel steil. Gelukkig stond vrouwtje klaar om Anne de kant op te hijsen!

Mme zit trouwens wel heel goed in dr velletje, net werden de dolle vijf weer uitgevoerd: rennen, rennen, rennen! Binnen, buiten, binnen, buiten. Hartje is weer gerust. Nu ligt Prima Donna een zalig dutje te doen op haar kussen op de veranda.

Vrouwtje zit nu dus met een glaasje roze bubbels op de veranda, proostend op de goede afloop!

Dag 290 Gardner's Delight

Ziehier mijn groentetuin! Naja, tis een experiment, eens kijken of me dit gaat lukken. Ben misschien wel een beetje laat in het seizoen.... Ach, als het nix wordt, geef ik gewoon de Action de schuld. Achteraan staat de munt, jippie, weer lekkere verse muntthee! Zwijmel....

Dag 289 (wat gaat het hard!) Preview

 De laatste tijd had ik niet veel puf voor m'n Round Robin project, maar ja, of ik nu in de tuin zit te lezen of dat ik ga knutselen... Het moet wel een keer af! Zie hier mijn rubensachtige Robin.

Mijn Round Robingenootje heeft haar hart verpand aan Terschelling, vandaar de schelpen.

Met deze pagina ben ik heel blij, deze is echt goed gelukt. 

Debby houdt ook van Blond Amsterdam, deze pagina heb ik een beetje (ahum) gepimpt. 

De Eigenwijsjes.... Vond deze wel toepasselijk.

Mooi... Ik hoop dat je er blij mee bent Debby!

Dag 288 My Beautiful things #6

 Ik heb niet zoveel met muziek, ik vind het leuk, ik heb graag de radio aan of een cd, maar erdoor in vervoering raken? Neu. Sommige mensen hebben ook hun hele playlist al klaar liggen voor hun uitvaart, met voor hen belangrijke nummers. Ook niet. Ik kan me maar een moment herinneren waarop ik me volledig heb overgegeven aan een lied. Dat was tijdens de doop van het eerste kindje van mijn vriendin (overigens alweer een puber!): de vader van mijn vriendin zong in een koor en dat was zo mooi... Geen idee welk lied het was, maar de tranen biggelden zomaar over mijn wangen. Pure ontroering.

Afgelopen jaar was ik bij de voorstelling Hete Vrede van Claudia de Breij en als toegift zong ze dit lied: 
Mag ik dan bij jou? Prachtig. Het werd aangevraagd door een moeder wiens dochter onlangs met haar grote liefde getrouwd was. Tijdens de ceremonie werd dit lied gedraaid. Kippenvel.

Goed, het eerste nummer staat erop, op de playlist.

Dag 287 Voor niets gaat de zon op

Vanmorgen hoorde ik op de radio dat mensen met blauwe ogen en blond haar met dit weer maximaal een kwartier in de zon mogen. Goed advies! Waar ik me natuurlijk niet aan gehouden heb waardoor ik nu op de bank zit met een rode dopneus, een rood decolleté, hoofdpijn en dorst. Tres charmant!

Voor de Insiders mag ik af en toe producten uitproberen en daarover WOMmen (Word of Mouth). Deze keer was dat Houmous van Sabra. Leuk! Vegetarisch want gemaakt van kikkererwten dus helemaal iets voor mij. Ik had het ook nog nooit op en aangezien ik iedere week een nieuw recept wil proberen...

Dus op naar het station van Lent, daar was de drop off. Ik zal een heel lang verhaal heel kort houden: de bus met product was ruim 2 uur te laat. Vandaar de rode dopneus. Het was wel heel gezellig, ik heb staan keuvelen met mede-WOMmers en ik heb mijn boek uitgelezen. Maar dit is zeker niet mijn favoriete bezigheid op een zonnige zaterdagmiddag. Tja, je kunt iets wel gratis krijgen, maar je krijgt het nooit voor niets!

Na twee uur was ik het beu, ben er vantussen gegaan. Gelukkig had mijn Tommie weer kuren en maakte ik een rondje. Mijn oog viel op een wit busje... Nog mazzel, ik wist nog net een groot rood/wit hek te vermijden! Nog een rondje gemaakt: ja, er wordt iets uitgedeeld! Terug.... En dankzij een slimme mevrouw heb ik 2 sets gekregen. Oftewel 18 bakjes. Met een houdbaarheid van eind juni, dus dat wordt nog dooreten. :)

Inmiddels is het eerste bakje houmous open gegaan: de Classic. En die is erg lekker! Er zijn nog 2 andere smaken: aubergine en pittig. En die gaan van het weekend vast nog wel open.

Dag 286 Mazzel

Oeps... Na mijn pauze bij de Action wist ik mijn password niet meer. Na 3 mislukte pogingen de vrienden van de helpdesk maar gebeld. "Ja mevrouw, dan reset ik het password en stuur ik het nieuwe naar uw manager." "Das mooi, die werkt vandaag thuis en krijg ik niet te pakken." "Tja, ik kan het ook naar de manager van uw manager sturen. Regels zijn regels." Lamaar...

Manager gebeld, nam niet op. Sms gestuurd, geen antwoord. En het was prachtig weer! De boel ingepakt, als hij nog zou bellen, prima, dan kon ik thuis nog aan de slag en anders.... Vrije middag! :) Toen ik thuiskwam, had ik een sms met m'n nieuwe password. Werkte niet! Nou ja...

Overmacht!

Die zwarte vlek? Das Anne!

Dag 285 Zoete Beloning

Dit had ik echt verdiend!

Gisteren moest ik naar de ortho om een draadje uit de beugel te laten halen. Ik had nl een gaatje en voor de tandarts is het makkelijker om te boren als de draad eruit is. Okay. Maar de draadjes zitten de laatste tijd heel erg vast... Gisteren zijn de assistente en de ortho zelf ruim een kwartier bezig geweest en dat ging niet zachtjes. Ik heb er nog steeds pijn van in mijn nek.

Vanmorgen op naar de tandarts voor de boorsessie. Omdat ik best bang ben, krijg ik altijd een verdoving. En die deed zeer! Ik voelde de spuit er helemaal in gaan. Ondanks de verdoving deed het boren echt nog wel zeer. En ik ben echt geen pieperd. Toen dat achter de rug was, op naar het werk om me daar aangenaam te verpozen.

Om 12 uur mocht ik weer terug naar de ortho om het draadje weer terug te plaatsen en voor controle. En nu komt het goede nieuws: mevrouw de ortho was heel erg tevreden. Ze was zelfs verbaasd hoe goed mijn bekkie stond. En daarna ben ik hard weggerend... ;) Begin juli mag ik weer terug.

En zo ga ik met roze bubbels bubbelen in het bubbelbad van de buurtjes, fijne avond!

Dag 284 Jump!

Aangezien de schrijfcursus afgelopen is, heb ik besloten om weer op yoga te gaan. Is tenslotte bijna hetzelfde. Lang, lang geleden heb ik het gedaan en ik vond het geweldig. Ik was nog nooit zo lenig en soepel! Even geleden heb ik powerrrrrrrrrryoga gedaan, hier in Grave, maar daar vond ik niet veel aan. Juf niet leuk, groep niet leuk, oefeningen niet leuk. Tja. Nu geeft hier iemand anders ook yogales, jippieajee! Binnenkort ga ik op proefles.

Wat doe ik dan aan? Ik heb heel lang in een joggingbroek & shirt gejogaat, maar als je dan op kop staat... Niet zo elegant. Oplossing: jumpsuit! Laat er nou gisteren een folder op de mat liggen met Leontine Borsota in een jumpsuit. Ik heb niks met haar maar het jumpsuit had wel een fijn prijsje.

Op naar de Shoeby vandaag. "Nee, mevrouw, ik heb alleen nog een L-etje en een XL-etje." Meneer, L staat voor Large, een Grootje? Lamaar. "Er staan een paar dames wat kleinere maten te passen, als u vijf minuten eerder was geweest.." Vijf minuten daarvoor stond ik bij de ijskraam... :) Meneer vond nog een M, was het ook niet. Zo'n ding hoort ruim te zitten, maar hier had nog iemand bij gekund.

Uitgelegd dat het voor yoga is en dat ik niet de hoofdprijs wil betalen voor een uurtje rekken & strekken in de week. Of suitje perse zwart moest zijn. Neu.... Ik werd dus naar de kindersectie verwezen. En nu heb ik een XL (hihi) in mijn favokleur! En nu maar hopen dat de proefles bevalt....

Dag 283 Het laatste labyrint

Gisteren alweer de laatste les van de cursus Creatief Schrijven. Ons huiswerk was: Het Recht van de Schrijver. Wat stiekem een opdracht was om over onszelf na te laten denken als schrijvers. Of dat bij mij gebeurd is? Oordeel zelf.

Boekenbal

Boekje geschreven? Op naar het Boekenbal. Galajurk, rode loper, enorm literair stomdronken worden en na afloop de tent leegjatten. Tradities zijn er niet voor niets. 's Avonds laat als bijna niemand kijkt bij Pauw en Witteman verschijnen en volslagen onbegrijpelijk maar o zo diepzinnig uitleggen waar je novelle over gaat. Beetje flirten met Pauw. 

Voorschot voor het tweede boek erdoorheenjagen. Onderhandelingspoging met de uitgever. Van de zenuwen iets te veel gedronken. Writersblock en kater, geen goede combi. Vooruit, nog een glaasje. Om te ontspannen. Wanneer was de deadline ook alweer?

Bij de Action je boek zien liggen voor 1 Euro en te horen krijgen: "Nee mevrouw, ik hoef geen handtekening, sla het zo maar aan."

Had ik zomaar ongemerkt niet in de ik-vorm geschreven... Een van mijn doelen deze cursus! En niet voor het eerst. Daar ben ik erg blij mee. Commentaar van de collega-schrijvers: helemaal in mijn eigen stijl geschreven maar toch anders dan anders. Leuk.

Vanwaar dit labyrint? Het was de bedoeling dat wij 'm als groep in stilte zouden leggen met wol en 'm dan gingen lopen. Nou heb ik nul komma nul ruimtelijk inzicht, dus kheb in stilte staan bewonderen hoe goed het ging. Lopen ging beter...  Je kunt het labyrint gebruiken als schrijfoefening, maar ook als meditatie-oefening. Nu was het de bedoeling dat we gingen nadenken over schrijven terwijl we aan het lopen waren, daarna teruglopen en schrijven maar...

Dag 282 Cijfers & Letters

Als rechtgeaarde Alpha werd ik een pietsie recalcitrant toen dit bord zag. Lag niet zozeer aan het bord, hoor, meer aan de dag die ik had gehad: alleen maar cijfertjes in Excel. Pff.... Woensdagmiddag kreeg ik te horen dat ik vandaag 2 budgetten moest aanleveren. Was niet veel werk... Neu, ben er slechts ruim een dag mee bezig geweest en ik heb nu vierkante oogjes, maar verder....

Toen Anne en ik van ons middagwandelingetje aan het genieten waren, stond dit bord langs de weg. Leuk, een feessie. En een taalfout!! Kan echt niet, dus tijdens ons volgende rondje ben ik eens flink opgetreden tegen de verloedering van ons taalgebruik. Zo. Punt gemaakt! :)

Dag 281 Op Reis

Na een luierdagje was het hoog tijd voor actie, oftewel klussen. Je zou toch denken dat dat niet meer nodig zou zijn na 181 dagen Clean House Clear Head... Maar nee hoor, er is altijd nog wel plenty te doen.

Een van de klussen was dit varkentje op reis sturen, samen met nog een paar soortgenoten. Ze krijgen een hele goede andere stal. Er staan nog twee andere varkentjes op het werk, die gaan ook in de reiskoffer en dan gaan ze met z'n allen op reis.

Verder ben ik zelf ook op reis geweest: naar Engeland in het jaar 1321. Ik was al blij dat ik in deze tijd leef, maar na het lezen van Karen Maitland's boek "De Uilendoders" al helemaal. Ze beschrijft in deze historische thriller het leven van een groep begijnen. Heerlijk om me weer helemaal onder te dompelen in een boek!

Zoveel klussen heb ik dus niet gedaan... ;)

Dag 280 Luilekkerdag

Gisteren was het Friday Night Out voor de dames! Ik had geen zin om m'n verjaardag te vieren, daarvoor in de plaats ben ik met een paar vriendinnen naar het casino geweest. Dat was lang geleden. In ieder geval voor het tijdperk van de digitale roulette! Het was erg gezellig, de winst was min 50 Eur, maar ach, een leuke avond is onbetaalbaar. :)

En nu hebben Anne en ik een heerlijke luie dag met ochtenddutjes, middagdutten en lui in het zonnetje en op de bank. Geniet ervan allemaal!

Dag 279

Anne is boos. Zit ze daar helemaal klaar voor de middagwandeling die haar (in het zonnetje!) beloofd was, ligt er opeens een grote envelop op de mat. Ja, en? Wij zouden toch gaan wandelen? Maar ja, vrouwtje wist wel van wie die envelop was, die moest eerst open. Uit protest bleef Anne de hele tijd op haar bullenbips zitten. In de gang. Is toch niet voor mij, mag ik niet aanzitten. Stom. Hmm..... weet je zeker dat dit niet voor mij is? Er staat een bulldog op, hoor!

Dag 278 Bubbeldag!

Zoooooooo... Wat kun je moe zijn van een dag nix doen! Zalig, een dag echt helemaal voor mezelf. Bubbelen, magazines lezen, in het zonnetje liggen... Jum! Op de terugweg was ik zo relaxed dat ik bijna op de snelweg naar Den Bosch zat. Oeps! :)

Dag 277 Asperges

Helemaal niet zo stiekem vind ik het best leuk om bijna jarig te zijn. Feestjes zelf hoeven van mij niet zo, deze voorpret vind ik veel leuker. Omdat ik morgen natuurlijk niet op kantoor ben, rinkelde de telefoon vandaag al flink! Hoezo hoef ik niet zo nodig in de picture te staan? Jaja, zelfkennis is een groot goed...

Van mijn manager en onze secretaresse heb ik een cadeau gekregen (ja, ik heb gevoeld en het is een boek), dat ligt klaar op mijn nachtkastje om bij het ochtendgloren meteen uit te pakken! Ik heb nog even gedreigd om de wekker te zetten op 12.01 maar dat vonden ze niet zo'n goed plan. Omdat ik ze natuurlijk wel een dankjewelsmsje ga sturen, das wel zo netjes... ;)

En dan eindelijk mijn eerste asperges van het seizoen! In de kantine was het vandaag 'aspergedag', jummie! Ik heb me beperkt tot aspergesoep, aspergesalade en broodje ei-asperge. Geen aspergetoetje...

Dag 276 Beautiful Thing #5

Cadeau voor mezelf! Eerst had ik een andere op het oog, maar 1000 Euro vond ik toch net iets te prijzig. Volgens de mevrouw in de winkel heb ik een hele goede smaak... Niet zo moeilijk, met m'n ogen dicht kan ik het duurste artikel in de winkel of magazine uitzoeken. :)

Pen en ik gaan op reis, op naar veel mooie verhalen en grappige gedichten!

Dag 275 Nieuwe traditie

Mooi he? Dit zie ik bijna iedere dag als Miss Anne en ik ons rondje doen. En jullie vanaf nu ook, iedere maand. Ik heb dit gepikt bij een ander blog (ben helaas vergeten bij wie, oeps): iedere maand een foto van dezelfde locatie. Ik heb er zin in!

Dag 274 Feesthaai, belletje trekken en kikkervisjes

Wat een zonnige zondag! Door mijn bullenkind werd ik vanmorgen gewekt met een dikke kus, heerlijk.

Vanmiddag naar di mama, zusje & neeffies waren daar ook. Anne kon het wel waarderen dat de heren niet zo netjes aten, zalig zo'n high tea buffet! Mag oma vaker doen. Het was een educatieve middag. Juul wist niet wat belletje trekken was. Dat heeft tante Mirjam even uitgelegd en laten zien. Alleen op dit knopje drukken Juul! Tuurlijk...

 Oma woont vlakbij het bos, daar hebben we allerlei dieren gezien. Zoals deze mooie groene rups! En kikkervisjes. Een paar zijn er mee naar huis, voor op school. Als ze morgen nog leven....

En de feesthaai? Ik heb al een hele mooie tekening gekregen voor m'n verjaardag, met een witte haai en een walvis. Domme tante Mirjam zag de vin aan voor een feestmuts. Vond Sam niet zo snugger van z'n tante...

Dag 273 Nothing bad ever happens at the Action

Ik heb een nieuwe plek gevonden om boeken op te pikken: de Action! Twee boeken voor een Euro per stuk, yes! Volgens New York Magazine deed Jo Kyung-ran denken aan Huraki Murakami op z'n best. Achter op de flap: een bloedstollende roman uit Zuid-Korea over koken, liefde en wraak. Interessant.... De Meermin gaat over een meisje dat New York verlaat om zeemeermin te worden. Apart, daar houd ik wel van!

Tong heb ik al uit en was ook goed, alleen... Ik moest erg aan "No more dead Dogs" denken. Dat gaat over een Amerikaanse High School waar ieder jaar dezelfde voorstelling wordt gehouden en ja, de hond gaat dood. Niet gezellig. En hetzelfde in Tong. Het lijkt wel alsof in veel boeken de hoofdpersoon een huisdier 'moet' hebben om hem of haar sympathiek en gevoelig te laten lijken. Vervolgens wordt het arme dier omgebracht en huppekee, de lezer heeft nog meer empathie voor de hoofdpersoon.

Nou, zo werkt het bij mij dus niet. Ik kan daar helemaal niet tegen. En dan hoeft het boek voor mij niet meer. In Tong wordt ook nog even verteld hoe bepaalde gerechten klaargemaakt worden. Het is dat ik al vegetariër ben, maar anders was ik het spontaan geworden. Tong is dus al te koop bij Bol.com. In de Meermin geen huisdieren, alleen een schattig klein broertje en een pop met een kaal porseleinen hoofd.

O ja, in No more dead Dogs komt het toch nog goed met de hond, in de laatste versie van het toneelstuk blijft de hond leven. :)

Dag 272 Hotdog Anne

Visite! Tante Conny en vriend Lobbes zijn op bezoek, gezellig! Kussen, kussen, kussen, spelen, spelen, spelen. Heeeeeel even op adem komen en gaan ze weer aan de gang. Lekkere wandeling gemaakt over de dijk, helemaal uitgewaaid. Eigenlijk zijn ze best moe, maar toegeven? Echnie! We spelen nog even door.

Dag 271 Marikenloop

Ziet er goed uit, hè? En toch ga ik het niet doen. Ik was het zo van plan, maar ja, sinds het begin van het jaar heb ik niet gerend. Ja, gisteren nog even, toen ik in een van de hoosbuien zat. Het is jammer, maar helaas. Zonder training ga ik het niet doen. En dat is best een overwinning op mezelf.

Als het allemaal wat rustiger is, ga ik weer beginnen. Gewoon van voren af aan. Een minuut rennen, twee minuten wandelen. En daar heb ik al echt zin in.

Dit jaar is de Marikenloop gratis, alleen als je ingeschreven hebt en je gaat niet rennen, dan betaal je alsnog het inschrijfgeld. Dat geld gaat dan naar Plan Nederland. Heb ik toch nog een goed doel gesteund!

Dag 270 Thema van de dag/week/jaar...

De Eigenwijsjes maar weer eens uit de kast getrokken. Twee dames konden wel een steuntje in de rug gebruiken. Bijzonder, hoe zo'n kaartje je in de juiste richting kan doen bewegen. Ook bijzonder, hoe je precies het kaartje trekt dat je nodig hebt.

En dit is dus de mijne. Geen verrassing, want ik trek 'm heel vaak. Ik ben ook aan het oefenen, de laatste tijd vooral op Buurman Wat. Getrouwd met Mevrouw Halfwat. Hij is verveelt zich de laatste tijd nogal, want hij is ontslagen. Hartstikke vervelend natuurlijk dus ik dacht: kom, laat ik eens een luisterend oor bieden. Dom! Want hij zuigt je helemaal leeg. Als je hem de kans geeft....

Van de week stond ik met een been buiten: buurvrouw, wat is mijn rolgordijn mooi schoon, he? Hattie net pontificaal staan schoonmaken. Was ook wel nodig buurman! Was mijn antwoord. Niet aardig, dat niet, maar wel effectief. De dag daarvoor hattie zijn auto uitgebreid gepoetst en kreeg ik de opmerking dat mijn auto ook hoognodig gedaan mocht worden. En waar ik toch naartoe ging.. Ben in de auto gestapt en weggereden. Dag buurman! De dag daarvoor moest er over het weer geklept worden. Fijne avond buurman! En hup, voordeur dicht.

Er is dus nog hoop... :)

Dag 269 Hundertwasser Wunderland

Gisteren eennalaatste schrijfavond! We hadden deze keer weinig huiswerk, alleen het strafwerk dat al op Facebook stond. Waarvan iedereen dacht dat het over Anne ging. Anne boos!

Onze juf woont prachtig vrij en onze eerste opdracht begon buiten, in haar achtertuin. Snuif je indrukken op, ga terug naar binnen en schrijf. Dit was mijn resultaat:

Mooi hoor, die natuur.
Aangevallen door iets met vleugels.
Bijna in de paddenpoel gedonderd.
Poepende en piesende koeien.
Dames, dat is slecht voor het milieu!
En m'n hooikoorts is ook weer terug.

De tweede opdracht had met deze litho's van Hundertwasser te maken. We kregen er allemaal een en moesten een vraag beantwoorden, zin afmaken, dat soort werk. Daarna de print doorgeven aan je buur en beantwoorde je volgende vraag over het volgende werk. Dat was op zichzelf al een goede opdracht, want wat heb je nu eigenlijk nodig om iets te schrijven? Inspiratie, natuurlijk, hoe krijg je dat? Niet al te moeilijk doen, uit een print als deze kun je al genoeg inspiratie krijgen.

Uit het laatste schrijfkwartiertje volgde deze tekst:

Meneer Kikker en de Hoge Hoed

Ieder jaar op de eerste zondag van september komt het circus. De tent met roodgele strepen staat dan drie dagen op het marktterrein. Aan dat marktterrein ligt een slootje. Je weet wel, zo'n slootje met kroos en kikkerdril. Dat zo lekker ruikt in de zomer.

In dat slootje woont Meneer Kikker. En meneer Kikker droomt al jaren van het circus. Hij wil ook zo'n mooie zwarte hoed. Die zou hem fantastisch staan. Over de stropdas twijfelt hij nog, maar hij wil ook toveren. Geweldig toch, om je avondeten uit een hoge hoed te kunnen toveren? Dan zou hij pas echt de blits kunnen maken bij de meiden. Misschien dat Juffrouw Pad hem dan wel ziet staan. Van zijn borstcrawl was ze niet echt onder de indruk. Maar hij wil zo graag kikkerdril maken en het liefst met haar.

Geïnspireerd op het volgende werk van meneer Hundertwasser. :)

Dag 268 Zonnetje in Huis

Vandaag was dit mijn uitzicht, een stuk beter dan normaal. Dan zie ik alleen maar daken en ver weg een verdwaalde boom. Gisteren viel me op dat er best veel bloemen in mijn blauwe regen (geloof ik) zitten. Ik vreesde nog wel dat hij de strenge vorst niet overleefd zou hebben. Qua blad is hij ook behoorlijk uitgedund, maar qua bloemen is het juist het tegengestelde. Vorig jaar was ik al bij met een of twee bloemen, nu heb ik er gewoon tien tegelijkertijd! :)

En als je Madammeke Zwartsnoetje dan zo lekker ziet genieten (in de zon, uit de zon, in de zon....) dan geniet je zelf toch ook?

Dag 267 Itsy bitsy spider...

En toen waren er nog maar 99.... Bijna niet te geloven, hoe snel het gegaan is. Gelukkig heb ik nog ruim 3 maanden om me te beraden op een nieuw project. Want ja, stoppen met bloggen? Dat kan ik me niet voorstellen.

Handig hoor, neeffies! Vandaag was het de beurt aan neef Sam om met z'n tante op stap te gaan. Naar de tentoonstelling Spannende Spinnen in het Natuurmuseum in Nijmegen. En ze waren zeker spannend.... Best wel een beetje creepy. Het waren met name vogelspinnen van dit formaat. Flinke mama's! Ik ben toch wel blij dat ik die nooit tussen m'n bananen heb aangetroffen. En ik denk ook niet dat dit ooit een gezelschapsdier bij mij thuis gaat worden. Maar zo, in hun dichte glazen kooitjes was het goed te doen. En wat vond Sam het leukst vandaag? De opgezette tijger!

De grootste publiekstrekker bij mij thuis is het smurfenhuis. Toen we thuiskwamen, bleek dat Miss Anne met de smurfen had gespeeld. Die stonden op de vensterbank toen wij vertrokken. Anne heeft ze gewassen, was blijkbaar nodig. ;) Sam is toen maar in de stapel Suske's & Wiske's gedoken, hij kan nl al ALLES lezen!

Dag 266 @ the Pepperdunes

Bevrijdingsdag.... Voor mij de dag waarop ik de as van Pepper ben gaan uitstrooien. Ik heb er lang tegenaan gehikt, eigenlijk stond het blikje met de as wel prima op z'n plekje. Maar laatst werd ik wakker en wist ik het: op haar sterfdag is het zover.

Pepper was een ontzettend sterke en krachtige dame, ondanks al haar kwalen is ze ruim 11,5 geworden. Behoorlijk voor een boxer! Zoals zoveel boxers had Pepper een vorm van huidkanker en die is haar fataal geworden. Er is een tumor naar haar bekkie uitgezaaid en die groeide zo snel. En daar is niets aan te doen, tenzij je het wegnemen van een deel van de kaak een optie vindt. Dat was het voor mij zeker niet.

Eigenlijk leefde Pepper al een flinke tijd in reservetijd, zo'n tweeënhalf jaar daarvoor was er Cushing's bij haar geconstateerd. De dierenarts gaf toen aan wat de behandeling per jaar zou kosten. Daardoor ben ik er van uitgegaan dat ik Pepper nog een jaar bij me zou hebben. Dat zijn gelukkig meer dan twee jaar geworden. Als er bij je hond Cushing geconstateerd wordt en je kunt het betalen (want ja, het is zeker prijzig): zeker behandelen! Het heeft zeker wat voeten in aarde, je moet in het begin iedere maand naar de DA voor een bloedtest. Pepper werd soms tijdens een controle wel drie keer geprikt. Maar het is het zo waard. Door de behandeling kreeg ik mijn Pepper van vroeger weer terug: speels, altijd in voor een geintje en zich zeker de kaas niet van de brokken laten eten!

Toen de DA uitlegde dat de tumor de keel in zou kunnen groeien begreep ik dat mijn meisje los moest laten. En dat is een jaar geleden dus gebeurd. Het was een mooi afscheid, Pepper is thuis in mijn armen ingeslapen. Het was goed.

O ja, zo mooi: het plenste de hele middag hier, maar toen we ons rondje op de Pepperdunes deden, was het droog... Precies goed. xx

Dag 265 Dodenherdenking & My beautiful thing #4

Ieder jaar opnieuw zie ik dezelfde polls: moet Dodenherdenking nog wel gevierd worden? Wat een vraag. Natuurlijk! Twee minuten stilte om de doden te herdenken. Mensen die ouders, partners, kinderen hadden. Die gevallen zijn voor de vrijheid. Doodnormaal om die mensen een keer per jaar met twee minuten stilte te herdenken, eren en danken.

Voor mij is het een bijzondere Dodenherdenking. Vorig jaar op 5 mei heb ik mijn Peppertje moeten laten inslapen. Maatjes door dik & dun, dat waren wij. Wat is het jaar snel voorbijgegaan! Morgen ga ik haar as uitstrooien op Herperduin, waar we altijd zo graag kwamen.

Dag 264 Hondenkini

Daar istie dan! Helemaal 2012, gepresenteerd door la petite Francaise: de hondenkini. Anne twijfelt nog een beetje, au naturel skinnydipping vindt ze ook nog steeds erg fijn. Maar goed: als de zon nu nog steeds niet komt, dan weten wij het ook niet meer, hoor.... Wij willen vitamine V!!

Dag 263 Choccie enzo

Thema van vanavond: rosé et chocolat! Dit is het tweede doosje van vandaag...

Normaal zit ik altijd wel goed in de choco, mijn collega's vonden het dus erg leuk om te vertellen dat zij choc hadden gekregen. Met andere woorden: en jij lekker niet! Daar stond ik natuurlijk boven... :) Ben dol op choco maar als ik niets krijg: ook goed. Paar minuten later kwam de product manager van dit product een doosje voor mij brengen. Dat vond ik dan wel weer leuk. Heb ik gedeeld met mijn manager, veel leuker om met z'n 2-en te snoepen. Toen ik op weg naar huis mijn collega bedankte voor de choc en zei dat ze zo lekker waren (er zijn er nog twee over, voor morgen bij de koffie) kreeg ik nog een doosje.... Tja, het zullen mijn blauwe ogen wel zijn geweest! ;)

Dag 262 Blijf, Af, Zit, Sta & Plaaaaaaaaats!

Poe, poe, tis best hard werken, hoor, in groep 3! Commando's op afstand, speuren (zonder snoepjes, met dingen in de lucht!), we hebben het er maar druk mee. En eerlijk gezegd hebben we de afgelopen weken niet zo veel geoefend.... Dan heb je meteen een achterstand en das niet leuk. Oefenen dus!

Op dit moment focussen we ons op Blijf, Plaats en Af. Plaats is leuk! Het is de bedoeling dat je je riem ergens heengooit en dat uw lieftallige viervoeter zich bij de riem vleit. Gaat heel goed! Anne tippelt (meestal, als ze niet een pietsie afgeleid is door de vurrukkulukke snoepjes in mijn hand) netjes naar de riem, ff snuffelen en dan zit ze op de bips. Waarop het vrouwtje snel volgt, met brokje uiteraard. :)

Af vindt Anne nog steeds niet tof, ze maakt zelf wel uit wanneer ze gaat liggen. Tja... We oefenen vrolijk verder. De commando's op afstand bouwen we heel langzaam op. Mme staat, ik zwaai als een vliegtuigbegeleider met mijn armen en Anne gaat zitten. Helemaal top. Morgen gaan we weer speuren, nu zijn vrouwtje en Anne moe...