Nou, das toevallig... Mijn tassie staat op de voorkant van dit boek! Meteen maar eens een analyse gedaan:
Draagwijze: Schoudertas
Voor de vrouw die kiest voor elegantie, maar toch graag onafhankelijk is. Wachten tot een ander iets voor haar doet, is niets voor haar, maar als het spontaan gebeurt, geniet ze ervan en kan ze zich daaraan overgeven.
Diepte van de tas: Handdiep
De draagster hecht aan duidelijkheid, houdt niet van verborgen boodschappen. Zeg liever rechtuit – met respect – wat je ziet, dan maakt zij zelf wel uit of ze het ermee eens kan zijn of niet. Zij laat zelf niet het achterste van de tong zien, maar bepaalt zorgvuldig de grenzen van wat zij aan inforrmatie over zichzelf prijsgeeft.
Ritssluiting
Er is bereidbaarheid tot het uitwisselen van meningen en zelfonderzoek. De eigenaresse is voldoende in staat ‘nee’ te zeggen als een activiteit haar niet bevalt. Ze is geen flapuit en kiest welke woorden ze waar en tegen wie kan zeggen.
Materiaal: Soepel leer
Hier is sprake van een gevoel voor humor, flexibiliteit en een groot aanpassingsvermogen, zonder verlies van eigenheid. De persoon in kwestie laat zich niet snel van de wijs brengen door verrassende, nieuwe ontwikkelingen, maar zal ze niet gemakkelijk zelf opzoeken. Ze is gesteld op gezelligheid en goede sfeer.
Kleur: Rood
Deze kleur is voor durfals. De draagster trekt de aandacht, maar weet hiermee overigens niet altijd raad. Ze komt soms provocatief over, terwijl ze daar helemaal niet op uit is. Ze is gewoon enthousiast.
Analyse van de inhoud van de tas:
Zakdoek: emotionaliteit. Papieren zakdoekjes duiden op de ervaring dat emoties kunnen worden verwerkt. Een katoenen lap kan duiden op oudere, onwerkte emotie die in stilte wordt gedragen, soms al jaren lang.
Zonnebril: waarnemingsfilter. Vaak een aanwijzing dat de draagster een bepaald wereldbeeld heeft ontwikkeld dat werkt als een filter voor haar waarnemingen.
Pen: uiten. Wie veel pennen in de tas heeft, wordt vaak gezien als iemand die over alles en iedereen een mening heeft, zich overal mee bemoeit. Een interessante ingreep kan zijn goedkope pennen verwijderen en in plaats daarvan slechts 1 kwaliteitspen in de tas te stoppen of te houden. Spreek als het de moeite is, zwijg als het kan.
Bonnetje: bezitsbewustzijn. Niet alleen kwestie van weten dat het geld weg is, maar ook van het verlangen hierop grip te hebben, te leren uit het verleden. Overigens, wie hierop werkelijk zicht heeft, bewaart bonnetjes in een map en niet los in de tas.
Medicijnen: gezondheidsproblemen.
Batterijen: vermoeidheid. Angst voor energietekort. Als de batterij leeg is, speelt er vermoedelijk ook milieubewustzijn mee: het ding moest vervangen worden, maar er was geen plek om de oude weg te gooien. Volle batterijen duiden op het eigen verlangen weer nieuwe energie te kunnen opdoen.
Best interessant, toch?
