Gisteren alweer de laatste les van de cursus Creatief Schrijven. Ons huiswerk was: Het Recht van de Schrijver. Wat stiekem een opdracht was om over onszelf na te laten denken als schrijvers. Of dat bij mij gebeurd is? Oordeel zelf.
Boekenbal
Boekje geschreven? Op naar het Boekenbal. Galajurk, rode loper, enorm literair stomdronken worden en na afloop de tent leegjatten. Tradities zijn er niet voor niets. 's Avonds laat als bijna niemand kijkt bij Pauw en Witteman verschijnen en volslagen onbegrijpelijk maar o zo diepzinnig uitleggen waar je novelle over gaat. Beetje flirten met Pauw.
Voorschot voor het tweede boek erdoorheenjagen. Onderhandelingspoging met de uitgever. Van de zenuwen iets te veel gedronken. Writersblock en kater, geen goede combi. Vooruit, nog een glaasje. Om te ontspannen. Wanneer was de deadline ook alweer?
Bij de Action je boek zien liggen voor 1 Euro en te horen krijgen: "Nee mevrouw, ik hoef geen handtekening, sla het zo maar aan."
Had ik zomaar ongemerkt niet in de ik-vorm geschreven... Een van mijn doelen deze cursus! En niet voor het eerst. Daar ben ik erg blij mee. Commentaar van de collega-schrijvers: helemaal in mijn eigen stijl geschreven maar toch anders dan anders. Leuk.
Vanwaar dit labyrint? Het was de bedoeling dat wij 'm als groep in stilte zouden leggen met wol en 'm dan gingen lopen. Nou heb ik nul komma nul ruimtelijk inzicht, dus kheb in stilte staan bewonderen hoe goed het ging. Lopen ging beter... Je kunt het labyrint gebruiken als schrijfoefening, maar ook als meditatie-oefening. Nu was het de bedoeling dat we gingen nadenken over schrijven terwijl we aan het lopen waren, daarna teruglopen en schrijven maar...
van de labyrint opdracht snap ik niet zoveel maar je verhaal was weer goed !hihi vooral dat laatste stukje Nee dank u ik neem m zo wel mee !!
BeantwoordenVerwijderenwauw gaaf stukje en een ingewikkeld labyrinth maar denk m te snappen na 3 keer lezen...
BeantwoordenVerwijderenBen denk ik niet duidelijk geweest over het labyrint... Het was de bedoeling dat we in de tuin van de juf een labyrint legden, van wol. Wij moesten erdoor heen kunnen lopen, dus de doorsnede van de 'wandelpaden' moest zo'n 50 cm ofzo zijn. De foto hierboven laat zien hoe je 'm in elkaar moet knutselen. Het eerste plaatje snapte ik wel, maar bij het tweede was ik de weg al kwijt... Toen het labyrint klaar was, ging iedereen er op z'n eigen tempo, een voor een doorheen. Dat kon met een vraag (die je jezelf dan had gesteld) of blanco. Het is een behoorlijk groot labyrint, je hebt dus plenty of time om na te denken!
BeantwoordenVerwijderen