Dag 172 & 173 Rollercoaster Tuesday & Back to Work Wednesday

Wat een dag gisteren... Ik zou thuiswerken, dus om 8 uur zat ik in mijn speelpakje achter de laptop. Hee, een urgente meeting request van PZ? Maar eens bellen waar dat over gaat. Drie kwartier later geen duidelijkheid over het onderwerp maar wel begrepen dat het beter was om toch naar Boxmeer te gaan. En eigenlijk wist ik wel waarover het zou kan gaan: de lokatie van ons hoofdkantoor.

En idd, dat was het. En meer. Het hoofdkantoor gaat naar de US en een aantal banen die nu in Boxmeer worden uitgevoerd, gaan mee. Mijn baan zou in de regio worden uitgevoerd. Met andere woorden: mijn baan zou er binnenkort niet meer zijn, althans, niet in Boxmeer. Pardon? Ik zit wel op het hoofdkantoor, maar werk voor Rusland. En Rusland valt in dezelfde regio als Nederland. Hmm....

Daarna een bijeenkomst met de grote baas en alle betrokkenen. Veel informatie... En daarna waren er 1op1 bijeenkomsten met PZ. Die van mij was pas om 5 voor 4. Pff... Mijn laptop stond nog thuis en aangezien ik geen zin had om 3 uur duimen te draaien in een gloomy sfeer, ben ik weer naar huisgegaan. PZ kon me tenslotte thuis bereiken. In de tussentijd een frisse neus gehaald met Miss Anne, veel collega's gesproken en aan m'n e-mails gewerkt.

En toen was het 5 voor 4.... Goed nieuws, voor mij geldt het dus niet! Mijn functie en ik blijven in Boxmeer. Wat een opluchting. Mijn Russische collega's hadden me heel lief aangeboden dat ik in Moskou kon komen, want ze konden echt niet zonder mij. De bontjas hing al bijna klaar. Hartstikke lief natuurlijk, wel een beetje koud.. Het is daar nu 's nachts -30 en overdag -15. Maar wel met een zonnetje! Dat is nu dus niet nodig.

Gisteravond heb ik me met een medicinaal wijntje op de bank genesteld. Was wel even nodig...

En vandaag was natuurlijk de dag after. Veel collega's gesproken, het was voor mij nog onduidelijk wie er wel en wie er niet mocht blijven. We hadden gisteren nl zwijgplicht. Heel fijn om de lieve mailtjes te lezen en de warme reacties te horen. Tja, en beetje bij beetje ging het allemaal gewoon weer verder. Er ligt genoeg, dus ik hoef me niet te vervelen. Hopelijk wordt morgen weer een doodgewone donderdag!